Nugatory Ragas and Sagas, #4


Yes you are, my love, the astronaut
Crashing in the name of science
Just my luck they found your upper half
It's a very nice reminder
It's a very nice reminder

Amanda Palmer

Να κοιτάς τα χέρια σου όσο περισσότερες φορές μπορείς μέσα στη μέρα. Να τεντώνεις τις παλάμες ανοιχτές προς τα πάνω και να τις παρατηρείς σχολαστικά. Έτσι ίσως γλιτώσουμε. Εννοώ, μπορεί και να καταλάβουμε πότε κάτι δεν θα πηγαίνει καλά. Η εσωτερική πλευρά των δαχτύλων είναι το πρώτο δέρμα που παραμορφώνεται σε περίπτωση που συμβεί κάτι. Εμείς θα το μάθουμε έγκαιρα, δε χρειάζεται να σε πιάνει πανικός. Επιπλέον, θα είμαστε μαζί. Μόλις αντιληφθούμε κάποια αλλοίωση, το πλάνο παραμένει το γνωστό: πηγαίνουμε στο κρεβάτι, σκεπαζόμαστε μέχρι πάνω με την κουβέρτα, ασφαλίζουμε τις άκρες της και τις γωνίες κάτω από τα σώματά μας, και τους αφήνουμε να περάσουν κανονικά από πάνω μας με τα μικρά τους σουβλερά ποδαράκια. Αυτό ίσως κρατήσει μία ή δύο εποχές, αλλά εντωμεταξύ θα έχουμε γνωριστεί τόσο καλά μεταξύ μας σε αυτό το περιβάλλον, παρά τη σχετική έλλειψη αέρα. Έπειτα όλα θα ξαναγίνουν πεπερασμένα.

Nugatory Ragas and Sagas, #3


Έιρ Ντουτ- Ζεμρυάλ ("Εκπληρωμένη Ευχή Σοφίας") (7:49). 
Ερμηνεύει η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ από το χωριό Σάτζου, φωνή και τύμπανο. Παραδοσιακό μοναστηριακό τραγούδι. Ανακαλύφθηκε και καταγράφηκε σε άγνωστο ακριβή χρόνο και τόπο- πιθανότατα στις αρχές του αιώνα στην επαρχία Ντέγκζυαν- από τον αξιόλογο Μοραβό ιατρό και ιεραπόστολο Ζ. Λ. Φρεκλ, που δραστηριοποιήθηκε στις σκήτες κατά μήκος του ποταμού Γον, επί της οροσειράς Κόνο. Το τραγούδι απαντά σε ποικίλες παραλλαγές με πανομοιότυπους στίχους και η αρχική εκδοχή του θρυλείται ότι προήλθε από την ιδρύτρια του κινήματος του Νολ μοναχισμού, Ούρα Λέι Γκον.

Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει πατέρα- το ξύλο του κέδρου είναι ο πατέρας μου. 
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει μητέρα- ο γρανίτης κάτω από τον παγετώνα είναι η μητέρα μου.
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει κεφάλι- το κεφάλι του αλόγου είναι το κεφάλι μου.
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει ήχο- το ράγισμα του δέρματος είναι ο ήχος μου.
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει συγγενείς- τα δέκα μου δάχτυλα είναι οι συγγενείς μου.
Μη νόμίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει θάλασσα- οι φτέρες στην πλαγιά είναι η θάλασσά μου.
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει σπίτι- ο ανηχοϊκός θάλαμος είναι το σπίτι μου.
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει συντροφιά- το αίμα στα ούλα είναι η συντροφιά μου.


Nugatory Ragas and Sagas, #2

if we were our afflictions
I' d be joining you

feel free to call me
little more often

Alanis Morissette


- Να πάρω τις φτερούγες;
- Όχι, δεν αρκούν.
- Να κατασχέσω τα πόδια;
- Δε φτάνουν.
- Να κλέψω τότε την κοιλιά.
- Δε θα σου χρησιμεύσει σε τίποτα.
- Αν βρω τρόπο να αφαιρέσω τα νύχια;
- Αποκλείεται να πετύχει.
- Θα προσπαθήσω να οικειοποιηθώ την ουρά.
- Άδικα θα μπεις στον κόπο.
- Να ξεριζωσω τα μάτια. Πώς δεν το σκέφτηκα;
- Παραήταν προφανές. Δε θα δεις αποτέλεσμα.
- Κατάλαβα. Πρέπει να βγάλω το ράμφος.
- Μην αναλώνεσαι σε εικασίες. Ο παπαγάλος κλαίει με ολόκληρο το σώμα του.


Nugatory Ragas and Sagas, #1


- Ποιός είναι εδώ;
- Μια ιστορία.
- Ποιός τη λέει;
- Ο αέρας.
- Σε ποιόν;
- Στο μπουκάλι.
- Και πώς τελειώνει;
- Με άδειο χώρο. 

Γλυκοαλκαλοειδή


Ό, τι έχει σχέση με τετραέριστες πλάκες, λυγισμό, διάτμηση και στρέψη είναι εκτός.
Κ. φ. Λ.

Οι κομμένες πατάτες που έχουν φυτρώσει περιέχουν ένα νόστιμο αλλά τοξικό συστατικό. Αυτό της έδωσα να φάει στο πρώτο μας δείπνο. Έστυψα χυμό από μισή φυτρωμένη πατάτα και το ανακάτεψα με λικέρ μαστίχας. Μετά χορέψαμε κάτι κυκλικό. Έτσι πανεύκολα νανουρίστηκε και κοιμήθηκε με τα παπούτσια. Θα μπορούσα να είχα ξεκουραστεί κι εγώ αλλά όλη νύχτα με ξεκούφαιναν οι τρίχες των μαλλιών της που μεγάλωναν. Το επόμενο πρωί, μου είπε ότι δεν έκλεισε μάτι επειδή την ενοχλούσε επίμονα το τρίξιμο των οστών του προσώπου μου. Θεώρησα ότι μου έλεγε ψέματα από έρωτα. Βγήκαμε από το σπίτι όταν ξαναβράδιασε και περπατήσαμε μέχρι το βενζινάδικο. Φαινόταν κλειστό για μήνες. Οι λάμπες του δρόμου  σπαταλούσαν υπερβολικό φως ενώ δεν περνούσε κανένας. Σταθήκαμε μπροστά από τη σβησμένη επιγραφή της δεξαμενής βενζίνης και πάνω της καθρεφτιστήκαμε. Τύλιξα τις μακριές πίσω τούφες του κεφαλιού της γύρω από το σαγόνι μου. Είχε στ' αλήθεια το πιο μικρό κρανίο που έχω συναντήσει. Μπόρεσα να εκμεταλλευτώ όλο το μήκος των μαλλιών της ώστε να περικυκλώσω την κάτω γνάθο μου, κοιτώντας πάντα προς την κατεύθυνση της αντανάκλασης σαν έτοιμη να φωτογραφηθώ. Περίσσεψαν αρκετά εκατοστά με τα οποία γέμισα το στόμα μου σχεδόν μέχρι το λαρύγγι. Μου άφησαν μια αμυλώδη στυφή επίγευση.

Μαζούτ (οδηγίες προς νεοσύλλεκτο), #4


So we wait before the empty window
There’s no guarantee the window will open
My little brother asks what will we do if no one comes?
My mother responds then this is where we’ll live 
And with that she smiles

Ito Hiromi


Υπάρχει πάντα ένας λόγος για να επιστρέφεις σε εμάς προτού συνεχίσεις παρακάτω. Δεν είμαστε ακριβώς το καύσιμό σου ούτε το νόμισμά σου για να συναλλάσσεσαι με τον κόσμο. Θα μπορούσες να γίνεις αυτόνομος οργανισμός αλλά δεν τα κατάφερες επειδή δεν σου το επιτρέψαμε. Είμαστε τα πτητικά υγρά που κυκλοφορούν στο σώμα σου. Δε χορογραφούμε τη ζωή σου, μην είσαι αφελής. Στα χέρια μας είσαι ελαφρύς σαν μωρό και ας φοράς δαντελένια γάντια και μαργαρίτες στα μαλλιά. Δεν είμαστε ποτήρια κι εσύ το γάλα μέσα μας ούτε το αντίστροφο. Έχουμε μοριακή σχέση μαζί σου και αυτό είναι χειρότερο από κάθε προσδοκία. Δεν πρόκειται για δεσμό εξάρτησης και μη σκεφτείς ούτε στιγμή να μας τιτλοφορήσεις παράσιτα ή ξενιστές σου. Είμαστε η οικογένεια που δεν επέλεξες και ταυτόχρονα τα μόνα εξωγενή κύτταρα που σε ανέχονται. Δε μπορείς να γίνεις συναισθηματικός απέναντί μας αν και θα το επιθυμούσες θερμά. Σου στερούμε για πάντα ορισμένες αναμνήσεις προκειμένου να μην εξοικειωθείς ποτέ με το δέρμα σου. Δεν είμαστε υπεύθυνοι για τη βλάστηση στο σπίτι σου αλλά πασχίζουμε να τη συντηρήσουμε. Αναρωτιέσαι συνέχεια τί κερδίζουμε από εσένα αλλά μετά αφαιρείσαι και εστιάζεις στην κίτρινη υγρασία του ταβανιού. Δεν σου μάθαμε ποτέ μεγάλες λέξεις ούτε πώς να ντύνεσαι μόνος σου κομψά.

Μαζούτ (οδηγίες προς νεοσύλλεκτο), #3


When I ran out of thread, I couldn’t let go

But that’s not sewing, that’s, that’s just poking holes

Dessa


Λοιπόν νεαρέ, ας αρχίσουμε με τα βασικά. Τα ζώα είναι φαινομενικά παθητικά πλάσματα. Δεν κινούνται, παρά μόνο γεννιούνται, αναπτύσσονται και πεθαίνουν. Η αναπαραγωγή τους γίνεται με τη βοήθεια των καιρικών φαινομένων. Υπό συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας εκπέμπουν μια ακτινοβολία με τη βοήθεια της οποίας αυτογονιμοποιούνται. Καταλαμβάνουν τη μεγαλύτερη έκταση της επιφάνειας της χώρας. Αντιμετωπίζουν τους υπόλοιπους κατοίκους με περιφρόνηση γενικά. Καμιά φορά ενδέχεται να τους τραυματίσουν με τις ακτίνες τους ή να εισβάλλουν σε ξένες ιδιοκτησίες με τις φρακταλοειδείς ρίζες τους. Εσύ είσαι νέος και δεν τα θυμάσαι αυτά, αλλά σε πληροφορώ ότι η αιτιολογία που προβαλλόταν αρχικά για τέτοιες συμπεριφορές ήταν η ασυμβατότητα των κωδίκων επικοινωνίας. Αθώα χρόνια τότε. Ακόμη δεν είχε αποκατασταθεί το χάσμα κατανόησης ανάμεσα στις γλώσσες ζώων και κατοίκων- τα ζώα αδυνατούσαν να φανταστούν ότι ορισμένες δράσεις τους αποτελούσαν όχληση ή προσβολή για τους υπόλοιπους και όταν το αντιλήφθηκαν, δεν αντέδρασαν καθόλου. Με παρακολουθείς, έτσι; Ωραία. Σιγά σιγά τα οπτικά νεύρα των κατοίκων προσαρμόστηκαν στο περιβάλλον και σταδιακά τα ζώα πέρασαν έξω από το φάσμα της όρασής μας. Όπως όλοι γνωρίζουμε, αν και θα συμφωνείς φαντάζομαι ότι πλέον σπάνια το κουβεντιάζουμε, τα ζώα παραμένουν παρόντα και οιονεί επικίνδυνα. Τα φοβόμαστε όπως πάντα χωρίς να τους επιρρίπτουμε ευθύνες. Μας έχει δοθεί η άδεια να τα φοβόμαστε διαρκώς, λυσσασμένα και ακατάπαυστα και την εκμεταλλευόμαστε στο έπακρο. Διαφωνείς; Είναι τόσο αυτονόητο που κανείς δεν το εξωτερικεύει στις μέρες μας. Μόνο μερικοί γέροι σαν εμένα. Αν και, σε κάθε διασταύρωση βλέμματος ή κενό συνομιλίας, σου εγγυώμαι ότι είναι σαν να το υπενθυμίζουμε ο ένας στον άλλον. Να ξέρεις όμως ότι ευτυχώς που συμβαίνει κι αυτό. Σου μιλάω ως πατέρας σου και όχι ως διοικητής σου αυτή τη στιγμή. Θα έρθει ο καιρός που θα καταλάβεις. Καλύτερα τα ζώα παρά η πλήξη.

Μαζούτ (οδηγίες προς νεοσύλλεκτο), #2


Η βρύση ξεκίνησε να μου λέει ψέματα ξανά. Ο νιπτήρας δεν με αφήνει ούτε να τον πλησιάσω έχοντας περιτειχιστεί από σωρούς πιάτων και ας μη μιλήσουμε καν για τα ποτήρια. Αυτά έχουν γίνει ευθέως επιθετικά προς τα δάχτυλά μου. Εν τω μεταξύ πασχίζω αλλά δε μπορώ να θυμηθώ ποιά ήταν η στρατηγική μου απέναντι στα ντουλάπια της κουζίνας: υποκριτική συνθηκολόγηση ή ξεδιάντροπη πρόκληση σε αιμοτοχυσία; Καλά θα κάνω να αποφασίσω γρήγορα, μιας που το ψυγείο πλέον δεν κρύβει την αποδοκιμασία του απέναντί μου μαγγώνοντας την πόρτα ειδικά αργά το βράδυ. Και το χειρότερο είναι ότι ασκεί άμεση επιρροή στο πλυντήριο, το οποίο αρνείται ανοιχτά να λειτουργήσει για λογαριασμό των ρούχων μου.Το κρεβάτι εξακολουθεί να με ρωτάει επίμονα πότε θα γυρίσει εκείνη, ενώ η λάμπα του υπνοδωματίου ανταποκρίνεται στο διακόπτη με χρονοκαθυστέρηση δεκαπέντε λεπτών, ίσα ίσα για να πετάγομαι τρομαγμένος από την καρέκλα μου κάθε τόσο. Η καρέκλα τουλάχιστον νομίζω ότι είναι ακόμα μαζί μου, αν και δεν αποκλείω να επηρεαστεί αργά ή γρήγορα από την εχθρική στάση των ηχείων και των δίσκων. Έχουν ξεκάθαρα συνασπιστεί με την παράταξη της κουζίνας και ο χώρος γύρω τους έχει μετατραπεί σε γκρίζα ζώνη. Πάλι καλά λέω που μου έχει μείνει και το γραφείο, έστω και χωρίς τα βιβλία. Διστάζω να τα πλησιάσω πλέον από τότε που η βιβλιοθήκη τάχθηκε υπέρ του κρεβατιού, γέρνοντας προς αυτό και γδέρνοντας αλύπητα τον τοίχο. Όχι, αυτό τουλάχιστον το ξέρω, οι τοίχοι είναι μαζί μου. Για το τασάκι θα ήθελα να πίστευα το ίδιο, αλλά δυστυχώς δεν πάνε πολλές μέρες από τότε που το βρήκα να κρύβεται ανάμεσα στους δίσκους μου. Από την άλλη, σκέφτομαι, υπάρχει και το χαλί. Όμως, ποιός μπορεί να είναι σίγουρος για την εμπιστοσύνη του όταν μπαίνοντας στο δωμάτιο κάθε φορά με κάνει να σκοντάφτω στην ίδια γωνία του; Εν πάσει περιπτώσει, προσωπικά εκτιμώ τη στάση που έχουν έως τώρα κρατήσει τα πλακάκια του μπάνιου. Ψυχρή αλλά καθόλου μεροληπτική. Εξακολουθούν να δέχονται τα πέλματά μου υγρά ή στεγνά στην επιφάνειά τους, χωρίς ωστόσο να τους περισσεύει ποτέ μια παρηγορητική κουβέντα ή ένας αισιόδοξος χαιρετισμός στον αγώνα μου. Είναι αλήθεια, πρόκειται για μοναχικό αγώνα. Ειδικά, αν αναλογιστεί κανείς ότι ακόμα και τα οστά μου αποφεύγουν να συμπαραταχθούν μαζί μου. Το μυικό σύστημα από την άλλη, δεν με έχει εντελώς εγκαταλείψει, αλλά εάν συνεχίσει αυτή την ανησυχητική ουδετερότητα, πολύ φοβάμαι πως θα πάρει το δρόμο που πήραν τα μαλλιά και τα νύχια μου, από την αρχή αυτού του πολέμου, όταν φοβισμένα κόλλησαν στην κουρτίνα και έπειτα συνασπίστηκαν με το χαλί. Δεν τα παρατάω όμως. Θα συνεχίσω με ό,τι έχω, είναι πολύ αργά για να οπισθοχωρήσω. Εξάλλου το παράθυρο αλλά και τα πόμολα μου έχουν εκδηλώσει ανοιχτά την αλληλεγγύη τους. Έχω μέσα μου όλη τη θέληση για να μην παραδοθώ και να παλέψω μέχρι τέλους. Βέβαια, τώρα τελευταία ο ανεμιστήρας  και οι μπρίζες διαδίδουν μια φήμη που με κάνει να παραλύω από το φόβο μου: το ουίσκι έχει συνάψει μυστική συνθήκη με τα λευκά χαρτιά και συνωμοτούν με το σεντόνι εναντίον μου. Αν όντως συμβαίνει κάτι τέτοιο είμαι προετοιμασμένος για σφαγή. Δεν έχει νόημα να το σκέφτομαι άλλο.