Sunday best trappings, #1


Στις εξιστορήσεις της ζωής σου συχνά ανταποκρίνομαι με ρίγη στη ραχοκοκκαλιά

Λένα Πλάτωνος

Το πρωί παρευρεθήκαμε σε μια κηδεία. Ο νεκρός ήταν άγνωστός μας ωστόσο εσύ φορούσες σκούρο κοστούμι κι εγώ ένα μαύρο σατέν φόρεμα, πολύ παλιό, που δεν το είχα ξαναφορέσει και το κρατούσα για μια τέτοια συγκυρία. Φαινόμασταν επίσημοι και ταιριαστοί, αισθανόμασταν όμορφοι και αδιάφοροι ο ένας για τον άλλο, αρκεί να προχωρούσαμε δίπλα δίπλα. Ο υπόλοιπος κόσμος φορούσε καπέλα και κρατούσε ομπρέλες, πλανιόταν μια λύσσα για προστασία από την κοσμική ακτινοβολία ανάμεσα στους καλεσμένους, την οποία αναγνωρίζαμε αλλά είχαμε αμοιβαία απορρίψει. Δεν έβρεχε, δεν είχε ήλιο και τα σύννεφα δεν είχαν κάποιο ιδιαίτερο χρώμα ή σχήμα. Πριν την έναρξη της ακολουθίας, ο προκαθήμενος προφασιζόμενος εξάρτηση από τη δικλείδα ενός παραδοσιακού όρκου σιωπής, ζήτησε από όλους να βγάλουν τα δόντια τους και να τα αποθέσουν στο εξατομικευμένο τασάκι που είχε προβλεφθεί για τον καθένα. Σχολιάσαμε πικρόχολα αλλά διακριτικά την εργονομία αυτού του αμήχανου σκεύους και ακολουθήσαμε τις οδηγίες. Ένιωσα μια ηλεκτρική τάση ασφάλειας ανάμεσα στις ωμοπλάτες καθώς σε κοίταζα να διατρέχεις με τη γλώσσα τα πάνω ούλα σου και απέστρεψα αμέσως το βλέμμα. Έπειτα ο υπεύθυνος, επικαλούμενος την ιερότητα του χώματος όπου θα τελούνταν η ταφή, μας προσκάλεσε να βγάλουμε τα παπούτσια μας όπως και υπάκουα κάναμε. Ανυπόδητοι και χωρίς δόντια εισήλθαμε από μια στενή χορταριασμένη πύλη στο πεδίο της τελετής. Το έδαφος ήταν πλημμυρισμένο από ώριμα κεράσια, κι ας μην ξεχώριζε ούτε ένα δέντρο στον περιφερειακό ορίζοντα. Υποθέσαμε ότι αποτελούσαν μέρος της σκηνογραφίας και πατήσαμε πάνω τους πρόθυμα. Οι γάμπες, τα μπατζάκια, οι ποδόγυροι και οι άκρες από τα μπαστούνια, μετά από μερικά βήματα είχαν μουσκέψει αν και ο κόκκινος χυμός εν γένει δεν ξεχώριζε στα μαύρα φόντα. Πλησιάσαμε στο σκάμμα καθώς σμήνη από έντομα είχαν αρχίσει να μας περιτριγυρίζουν και να μας τσιμπάνε στα ακάλυπτα βρεγμένα μέλη. Χωρίς έκπληξη διαπιστώσαμε ότι η κάσα είχε μορφή κλεψύδρας και αστειευτήκαμε με το επιφανειακό και το προβλέψιμο μιας τέτοιας χειρονομίας. Στο λάκκο μαζί με το φέρετρο οι συγγενείς μάς ενθάρρυναν να τοποθετήσουμε ότι βαρύτερο κουβαλούσαμε μαζί μας. Άρχισαν οι παρευρισκόμενοι να ψάχνουν στις τσέπες τους ανήσυχοι, επικράτησε ένας εφήμερος πανικός. Εμείς κατάλληλα προετοιμασμένοι, δεν πτοηθήκαμε και τολμηρά ρίξαμε πρώτοι από ένα μικροσκοπικό μεταλλικό βαρίδιο ο καθένας μέσα στην τρύπα. Δεν κοιταχτήκαμε συνωμοτικά παρόλο που ταυτόχρονα φανταστήκαμε ότι συνέβη. Ακολουθώντας το παράδειγμά μας, ξεκίνησαν και οι άλλοι να πετάνε μέσα στον τάφο ξύστρες, νομίσματα, πρόσθετα μέλη, αλυσίδες, αμόνια- μινιατούρες, άγκυρες, αγκράφες, τιάρες, κλειδαριές, τακούνια. Παραδόξως δε διακρίναμε καθόλου κλειδιά και όπλα στα συμπαρομαρτούντα, όταν στο τέλος σκύψαμε για να ατενίσουμε το ωραίο μικροπεριβάλλον που είχε δημιουργηθεί έξι πόδια χαμηλότερα από τα λερωμένα πέλματά μας. Δεν ακούστηκαν ύμνοι, χαιρετισμοί ή ψαλμωδίες, δεν αναγνώστηκε κάποιος επικήδειος. Ακολουθώντας τα κενά ανάμεσα στα κεράσια εντοπίσαμε το δρόμο προς τα πίσω. Το πλήθος σκόρπισε κατευθείαν. Αμφιβάλλω αν θυμήθηκαν να παραλάβουν τα δόντια ή τα παπούτσια τους. Γυρίσαμε στο σπίτι. Δε βγάλαμε τα παπούτσια μας και δε χαμογελάσαμε. Θυμήθηκα ότι όλη αυτή την ώρα κάπου πονούσα. Η δεξιά μου παλάμη ήταν πρησμένη, με πέντε σημειακές μελανιές· η αριστερή δικιά σου επίσης. 

Nugatory Ragas and Sagas, #4


Yes you are, my love, the astronaut
Crashing in the name of science
Just my luck they found your upper half
It's a very nice reminder
It's a very nice reminder

Amanda Palmer

Να κοιτάς τα χέρια σου όσο περισσότερες φορές μπορείς μέσα στη μέρα. Να τεντώνεις τις παλάμες ανοιχτές προς τα πάνω και να τις παρατηρείς σχολαστικά. Έτσι ίσως γλιτώσουμε. Εννοώ, μπορεί και να καταλάβουμε πότε κάτι δεν θα πηγαίνει καλά. Η εσωτερική πλευρά των δαχτύλων είναι το πρώτο δέρμα που παραμορφώνεται σε περίπτωση που συμβεί κάτι. Εμείς θα το μάθουμε έγκαιρα, δε χρειάζεται να σε πιάνει πανικός. Επιπλέον, θα είμαστε μαζί. Μόλις αντιληφθούμε κάποια αλλοίωση, το πλάνο παραμένει το γνωστό: πηγαίνουμε στο κρεβάτι, σκεπαζόμαστε μέχρι πάνω με την κουβέρτα, ασφαλίζουμε τις άκρες της και τις γωνίες κάτω από τα σώματά μας, και τους αφήνουμε να περάσουν κανονικά από πάνω μας με τα μικρά τους σουβλερά ποδαράκια. Αυτό ίσως κρατήσει μία ή δύο εποχές, αλλά εντωμεταξύ θα έχουμε γνωριστεί τόσο καλά μεταξύ μας σε αυτό το περιβάλλον, παρά τη σχετική έλλειψη αέρα. Έπειτα όλα θα ξαναγίνουν πεπερασμένα.

Nugatory Ragas and Sagas, #3


Έιρ Ντουτ- Ζεμρυάλ ("Εκπληρωμένη Ευχή Σοφίας") (7:49). 
Ερμηνεύει η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ από το χωριό Σάτζου, φωνή και τύμπανο. Παραδοσιακό μοναστηριακό τραγούδι. Ανακαλύφθηκε και καταγράφηκε σε άγνωστο ακριβή χρόνο και τόπο- πιθανότατα στις αρχές του αιώνα στην επαρχία Ντέγκζυαν- από τον αξιόλογο Μοραβό ιατρό και ιεραπόστολο Ζ. Λ. Φρεκλ, που δραστηριοποιήθηκε στις σκήτες κατά μήκος του ποταμού Γον, επί της οροσειράς Κόνο. Το τραγούδι απαντά σε ποικίλες παραλλαγές με πανομοιότυπους στίχους και η αρχική εκδοχή του θρυλείται ότι προήλθε από την ιδρύτρια του κινήματος του Νολ μοναχισμού, Ούρα Λέι Γκον.

Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει πατέρα- το ξύλο του κέδρου είναι ο πατέρας μου. 
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει μητέρα- ο γρανίτης κάτω από τον παγετώνα είναι η μητέρα μου.
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει κεφάλι- το κεφάλι του αλόγου είναι το κεφάλι μου.
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει ήχο- το ράγισμα του δέρματος είναι ο ήχος μου.
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει συγγενείς- τα δέκα μου δάχτυλα είναι οι συγγενείς μου.
Μη νόμίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει θάλασσα- οι φτέρες στην πλαγιά είναι η θάλασσά μου.
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει σπίτι- ο ανηχοϊκός θάλαμος είναι το σπίτι μου.
Μη νομίζετε ότι η Ντάμνυαν Τάσι Γουανγκυάλ δεν έχει συντροφιά- το αίμα στα ούλα είναι η συντροφιά μου.


Nugatory Ragas and Sagas, #2

if we were our afflictions
I' d be joining you

feel free to call me
little more often

Alanis Morissette


- Να πάρω τις φτερούγες;
- Όχι, δεν αρκούν.
- Να κατασχέσω τα πόδια;
- Δε φτάνουν.
- Να κλέψω τότε την κοιλιά.
- Δε θα σου χρησιμεύσει σε τίποτα.
- Αν βρω τρόπο να αφαιρέσω τα νύχια;
- Αποκλείεται να πετύχει.
- Θα προσπαθήσω να οικειοποιηθώ την ουρά.
- Άδικα θα μπεις στον κόπο.
- Να ξεριζωσω τα μάτια. Πώς δεν το σκέφτηκα;
- Παραήταν προφανές. Δε θα δεις αποτέλεσμα.
- Κατάλαβα. Πρέπει να βγάλω το ράμφος.
- Μην αναλώνεσαι σε εικασίες. Ο παπαγάλος κλαίει με ολόκληρο το σώμα του.


Nugatory Ragas and Sagas, #1


- Ποιός είναι εδώ;
- Μια ιστορία.
- Ποιός τη λέει;
- Ο αέρας.
- Σε ποιόν;
- Στο μπουκάλι.
- Και πώς τελειώνει;
- Με άδειο χώρο. 

Γλυκοαλκαλοειδή


Ό, τι έχει σχέση με τετραέριστες πλάκες, λυγισμό, διάτμηση και στρέψη είναι εκτός.
Κ. φ. Λ.

Οι κομμένες πατάτες που έχουν φυτρώσει περιέχουν ένα νόστιμο αλλά τοξικό συστατικό. Αυτό της έδωσα να φάει στο πρώτο μας δείπνο. Έστυψα χυμό από μισή φυτρωμένη πατάτα και το ανακάτεψα με λικέρ μαστίχας. Μετά χορέψαμε κάτι κυκλικό. Έτσι πανεύκολα νανουρίστηκε και κοιμήθηκε με τα παπούτσια. Θα μπορούσα να είχα ξεκουραστεί κι εγώ αλλά όλη νύχτα με ξεκούφαιναν οι τρίχες των μαλλιών της που μεγάλωναν. Το επόμενο πρωί, μου είπε ότι δεν έκλεισε μάτι επειδή την ενοχλούσε επίμονα το τρίξιμο των οστών του προσώπου μου. Θεώρησα ότι μου έλεγε ψέματα από έρωτα. Βγήκαμε από το σπίτι όταν ξαναβράδιασε και περπατήσαμε μέχρι το βενζινάδικο. Φαινόταν κλειστό για μήνες. Οι λάμπες του δρόμου  σπαταλούσαν υπερβολικό φως ενώ δεν περνούσε κανένας. Σταθήκαμε μπροστά από τη σβησμένη επιγραφή της δεξαμενής βενζίνης και πάνω της καθρεφτιστήκαμε. Τύλιξα τις μακριές πίσω τούφες του κεφαλιού της γύρω από το σαγόνι μου. Είχε στ' αλήθεια το πιο μικρό κρανίο που έχω συναντήσει. Μπόρεσα να εκμεταλλευτώ όλο το μήκος των μαλλιών της ώστε να περικυκλώσω την κάτω γνάθο μου, κοιτώντας πάντα προς την κατεύθυνση της αντανάκλασης σαν έτοιμη να φωτογραφηθώ. Περίσσεψαν αρκετά εκατοστά με τα οποία γέμισα το στόμα μου σχεδόν μέχρι το λαρύγγι. Μου άφησαν μια αμυλώδη στυφή επίγευση.

Μαζούτ (οδηγίες προς νεοσύλλεκτο), #4


So we wait before the empty window
There’s no guarantee the window will open
My little brother asks what will we do if no one comes?
My mother responds then this is where we’ll live 
And with that she smiles

Ito Hiromi


Υπάρχει πάντα ένας λόγος για να επιστρέφεις σε εμάς προτού συνεχίσεις παρακάτω. Δεν είμαστε ακριβώς το καύσιμό σου ούτε το νόμισμά σου για να συναλλάσσεσαι με τον κόσμο. Θα μπορούσες να γίνεις αυτόνομος οργανισμός αλλά δεν τα κατάφερες επειδή δεν σου το επιτρέψαμε. Είμαστε τα πτητικά υγρά που κυκλοφορούν στο σώμα σου. Δε χορογραφούμε τη ζωή σου, μην είσαι αφελής. Στα χέρια μας είσαι ελαφρύς σαν μωρό και ας φοράς δαντελένια γάντια και μαργαρίτες στα μαλλιά. Δεν είμαστε ποτήρια κι εσύ το γάλα μέσα μας ούτε το αντίστροφο. Έχουμε μοριακή σχέση μαζί σου και αυτό είναι χειρότερο από κάθε προσδοκία. Δεν πρόκειται για δεσμό εξάρτησης και μη σκεφτείς ούτε στιγμή να μας τιτλοφορήσεις παράσιτα ή ξενιστές σου. Είμαστε η οικογένεια που δεν επέλεξες και ταυτόχρονα τα μόνα εξωγενή κύτταρα που σε ανέχονται. Δε μπορείς να γίνεις συναισθηματικός απέναντί μας αν και θα το επιθυμούσες θερμά. Σου στερούμε για πάντα ορισμένες αναμνήσεις προκειμένου να μην εξοικειωθείς ποτέ με το δέρμα σου. Δεν είμαστε υπεύθυνοι για τη βλάστηση στο σπίτι σου αλλά πασχίζουμε να τη συντηρήσουμε. Αναρωτιέσαι συνέχεια τί κερδίζουμε από εσένα αλλά μετά αφαιρείσαι και εστιάζεις στην κίτρινη υγρασία του ταβανιού. Δεν σου μάθαμε ποτέ μεγάλες λέξεις ούτε πώς να ντύνεσαι μόνος σου κομψά.

Μαζούτ (οδηγίες προς νεοσύλλεκτο), #3


When I ran out of thread, I couldn’t let go

But that’s not sewing, that’s, that’s just poking holes

Dessa


Λοιπόν νεαρέ, ας αρχίσουμε με τα βασικά. Τα ζώα είναι φαινομενικά παθητικά πλάσματα. Δεν κινούνται, παρά μόνο γεννιούνται, αναπτύσσονται και πεθαίνουν. Η αναπαραγωγή τους γίνεται με τη βοήθεια των καιρικών φαινομένων. Υπό συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας εκπέμπουν μια ακτινοβολία με τη βοήθεια της οποίας αυτογονιμοποιούνται. Καταλαμβάνουν τη μεγαλύτερη έκταση της επιφάνειας της χώρας. Αντιμετωπίζουν τους υπόλοιπους κατοίκους με περιφρόνηση γενικά. Καμιά φορά ενδέχεται να τους τραυματίσουν με τις ακτίνες τους ή να εισβάλλουν σε ξένες ιδιοκτησίες με τις φρακταλοειδείς ρίζες τους. Εσύ είσαι νέος και δεν τα θυμάσαι αυτά, αλλά σε πληροφορώ ότι η αιτιολογία που προβαλλόταν αρχικά για τέτοιες συμπεριφορές ήταν η ασυμβατότητα των κωδίκων επικοινωνίας. Αθώα χρόνια τότε. Ακόμη δεν είχε αποκατασταθεί το χάσμα κατανόησης ανάμεσα στις γλώσσες ζώων και κατοίκων- τα ζώα αδυνατούσαν να φανταστούν ότι ορισμένες δράσεις τους αποτελούσαν όχληση ή προσβολή για τους υπόλοιπους και όταν το αντιλήφθηκαν, δεν αντέδρασαν καθόλου. Με παρακολουθείς, έτσι; Ωραία. Σιγά σιγά τα οπτικά νεύρα των κατοίκων προσαρμόστηκαν στο περιβάλλον και σταδιακά τα ζώα πέρασαν έξω από το φάσμα της όρασής μας. Όπως όλοι γνωρίζουμε, αν και θα συμφωνείς φαντάζομαι ότι πλέον σπάνια το κουβεντιάζουμε, τα ζώα παραμένουν παρόντα και οιονεί επικίνδυνα. Τα φοβόμαστε όπως πάντα χωρίς να τους επιρρίπτουμε ευθύνες. Μας έχει δοθεί η άδεια να τα φοβόμαστε διαρκώς, λυσσασμένα και ακατάπαυστα και την εκμεταλλευόμαστε στο έπακρο. Διαφωνείς; Είναι τόσο αυτονόητο που κανείς δεν το εξωτερικεύει στις μέρες μας. Μόνο μερικοί γέροι σαν εμένα. Αν και, σε κάθε διασταύρωση βλέμματος ή κενό συνομιλίας, σου εγγυώμαι ότι είναι σαν να το υπενθυμίζουμε ο ένας στον άλλον. Να ξέρεις όμως ότι ευτυχώς που συμβαίνει κι αυτό. Σου μιλάω ως πατέρας σου και όχι ως διοικητής σου αυτή τη στιγμή. Θα έρθει ο καιρός που θα καταλάβεις. Καλύτερα τα ζώα παρά η πλήξη.