Αλτήρας Τέσσερα


Άλλη μια νύχτα στο συρματοποιείο που τα παιδιά δε νύσταζαν καθόλου. Κρυφομιλούσαν για κάτι κοσμικά βαρύ. Στην προσπάθειά μου να τα συνετίσω απείλησα ότι θα τους κόψω την πρόσβαση στον κουβά με τη μπογιά- που να τον οσμίζονται τόσο τα ευχαριστούσε- καθώς και ότι θα σβήσω την άσπρη λάμπα για μία ολόκληρη ώρα- που μέχρι ρίγους τα τρομοκρατούσε. Αυτά συμμορφώνονταν παροδικά και μετά επαναλάμβαναν την παραβατική συμπεριφορά χωρίς έλεος. Τα ικέτευσα να με συμπονέσουν για χάρη της δουλειάς αλλά παρέμεναν άγρυπνα και αυθάδη. Έχασα τη  υπομονή μου και τα έδιωξα. Πλέον προσπαθώ μόνο με το δικό μου ύπνο και ενισχυμένο τεχνητό φως να παράξω μερικά μέτρα καλό σύρμα. Μα η ποιότητα δεν είναι πλέον ίδια.  Γνωρίζω παιδιόθεν από τον πατέρα μου ότι για να φτιάξεις μια γερή κουλούρα σύρμα χρειάζεται άφθονος παιδικός ύπνος κάτω από λευκό φως. Και σίγουρα, το φως είναι εδώ αλλά έχω μόνο τον προσωπικό μου ύπνο και δεν είμαι παιδί.


Αλτήρας Τρία


Καλή χρονιά. Η πριγκίπισσα Βίτα Μπρέβις σας εύχεται χαρούμενη αναπνοή και σας συμβουλεύει: Να κατευθύνεστε προς το χρώμα των κοραλλιογενών υφάλων. Να αφήνετε τη θερμή πλαστελίνη να ξεχειλίζει από το καλούπι. Να αγοράζετε σφαιρικά αντικείμενα. Να ξεφαντώνετε τρελά. Να καδράρετε τα καρότα σας. Να χτυπάτε τις καμπάνες στους κήπους. Να μην κρυώνετε. Να ανοίγετε τις παλάμες και να ψηλαφίζετε νέες επιφάνειες με το δέρμα τεντωμένο. Να φυσάτε τη σκόνη από τα κοσμήματα, να προτιμάτε τα χρυσά. Να παραλληλίζεστε. Να μη σκίζετε υφάσματα, να εξετάζετε τις ραφές. Να κατρακυλάτε. Τέλος, να μην ξεχνάτε ότι μόλις έρθετε κοντά με το Άλλον σιγά σιγά είναι καιρός να αρχίσει το ξεστόλισμα του δέντρου. 

Αλτήρας Δύο


Σκοπός εκείνης της προπληρωμένης βόλτας ήταν να γνωρίσουμε ένα τοπίο μέσω της ακρόασης των αυθόρμητων ήχων που εκπορεύονταν από τη χάρη του. Ξεκινήσαμε να περπατάμε σε άψογα ερπετική σειρά, ο ένας πίσω από τον αλλο χωρίς να επιτρέπεται να ανταλλάξουμε κουβέντα. Συγκεντρώθηκα κι εγώ στο βηματισμό και όταν τον κατέκτησα, άρχισα να αφουγκράζομαι. Στην αρχή μεγάλες επιθετικές χειρονομίες θορύβων, κρότους, γκρεμίσματα, πατάγους και κλαγγές. Έπειτα παλμικούς βόμβους κινήσεων, εναλλαγές ρυθμών από μεταφορά ύλης. Μετά πιο βαθιές χροιές συνυποδηλωτικές υπογείων ή καλυμμένων επιφανειών. Πιο πέρα συριστικές ποιότητες, ψιθυρίσματα, αποτελέσματα επαφής ελαφρών υλικών ή τριβής χωρίς πίεση. Τελευταίες απορρόφησα τις φωνές. Ασυνάρτητες γραφές στον αέρα, μακροσκελή σύμφωνα, κοφτά φωνήεντα και ρηχές ανάσες. Ηχητικά επίπεδα στοιβάζονταν χωρίς ελεγχόμενη ροή. Διαφάνειες ανάμεσά τους τα καθιστούσαν απροσπέλαστα στην κατανόηση. Κύματα άμορφης έκφρασης διαλύονταν γύρω μου εκκωφαντικά. Είχα μείνει μόνη και ακίνητη. Τα δάχτυλά μου πονούσαν από την προσπάθεια να μονώσω τα αφτιά μου. Άνοιξα τα μάτια. Έγινε σιωπή. Κι ύστερα ξεκίνησαν οι εικόνες. 

Αλτήρας Ένα


Σήμερα σχεδιάσαμε έρποντας στην άμμο ένα ταμπλό με τετράγωνες και κυκλικές γεωμετρίες. Αυτά ήταν τα περιγράμματα που λειτούργησαν ως βάσεις για την καθ' ύψος ανάπτυξη των βάθρων όπου σκαρφαλώσαμε. Από εκεί γκρεμίσαμε τα πουκάμισα αφού τα ξεκολλήσαμε με κόπο από πάνω μας. Έπειτα κατεβήκαμε. Κουλουριαστήκαμε γύρω από τα μεγάλα στερεά σχήματα. Προσπαθήσαμε να κοιμηθούμε για να ξεχάσουμε τον πόνο της έκδυσης. Αδύνατο. Θα ήταν πιο εύκολο αν παρηγορούσαμε πρώτα ο ένας τον άλλον εφόσον ο ψυχρόαιμος μεταβολισμός μας το επέτρεπε.

Τετράκερα


Η κηπουρός μας αυτή τη στιγμή απουσιάζει. Μπορείτε να αφήσετε τα κουκούτσια σας στο μπολ πάνω στην εταζέρα. Όταν επιστρέψει θα τα καταπιεί αμάσητα και θα σας προωθήσει ένα ευχαριστήριο σημείωμα. Έχει σταματήσει από καιρό να ασχολείται χειρωνακτικά με τον κήπο από τότε που τον μετάφερε στο στομάχι της. Λειτουργίες όπως η ομιλία, η όσφρηση και η ακοή έχουν παρακωλυθεί σημαντικά από βλαστούς, φύλλα και καρπούς. Παρότι οι βολβοί των ματιών παραμένουν στη θέση τους τελευταία έχει παρατηρηθεί πρωτοφανής ανάπτυξη ανθέων αποκλειστικά στην περίμετρο των βλεφάρων. Ποτέ δεν της άρεσε περισσότερο να φωτογραφίζεται.

Τρίκερα


Την εποχή της πρώτης νιότης των ετών μου, τρεις ουρές ενωμένες στη ρίζα τους χύνονταν από το μέτωπό μου στο πάτωμα. Χρησιμοποιούσα αυτές για να αγγίζω τα σημεία ψηλάφησης του σφυγμού των πιστών που έρχονταν για να τους ευλογήσω. Μουρμούριζα τυχαία σύμφωνα αντί προσευχών και εξάτμιζα με την ανάσα μου τις προσφορές τους σε γκρίζα σύννεφα που τους ακολουθούσαν καθώς έβγαιναν από την κρύπτη. Ποτέ δεν αμειβόμουν αλλά και δε χρειαζόταν να προσπαθήσω καθόλου γι' αυτές τις υπηρεσίες. Εξασκούσα ένα αυτάρκες σχήμα ισορροπίας. 

Δίκερα



Αν είμαστε μόνο οι δυό μας, 
υπάρχει ένα διπλό πλεονέκτημα. 
Δε χρειάζεται να ανταλλάξουμε ονόματα.
Επίσης, θα μπορούσαμε να ανταλλάξουμε ονόματα.

Μονόκερα


Γιγάντια δαχτυλίδια με στιπλνή επιδερμίδα. Πλάσματα στρογγυλά, σχεδόν τέλειες κυκλικές περιφέρειες στην κάτοψή τους. Κινούνται αργά ισορροπώντας στον εαυτό τους. Έντονα συναισθηματικά και ταυτόχρονα ανέκφραστα. Η οσμή που αναδύουν προσομοιάζει αυτήν του πολυεστέρα όταν έχει εγκαταλειφθεί επί ώρες στον ήλιο. Δεν παράγουν ήχο ούτε δέχονται απτικά ερεθίσματα. Κυκλοφορούν αυστηρά κατά ομάδες σε κυκλικούς και πάλι σχηματισμούς, χωρίς να έχουν συνείδηση αυτού του γεγονότος. Το προφίλ της διατομής τους παρουσιάζει και αυτό όψη κύκλου, έχει δε χρώμα κυανό και υφή άγριας γούνας. Σε περίπτωση διάτρησης, απελευθερώνουν λίτρα διάφανου υγρού και πεθαίνουν αργά. Οποιοσδήποτε τραυματισμός τους θεωρείται μη αναστρέψιμο και μοιραίο γεγονός.